De schrijver

Ik heb een boek geschreven. Het begint langzaam tot me door te dringen. Vreemd hoe hersenen dit soort gebeurtenissen zo traag verwerken. Mijn boek ligt bij de Libris, de Literaire Boekhandel en de Broese. De burgemeester nam mijn boek op feestelijke wijze in ontvangst en overal duiken fotootjes op van mensen die mijn boek via Bol.com kochten: dat lijken me genoeg signalen voor 100% besef. En nog lijkt het meer een soort van droom. Als kind droomde ik ervan zelf een boek te schrijven en nu droom ik stomweg door, terwijl het gelukt is!
Winkel02
Van tomaten bloesem maken
Helden en Halvegaren, een bundel met Middeleeuwse sprookjes uit en over Utrecht. Verdomd! Ik heb een boek geschreven. Misschien moet ik het een paar keer voor mezelf herhalen. Het stomme is, ik had van tevoren nooit bedacht -hoe logisch ook- dat mensen mijn verhalen lezen. Doodeng is dat! Alsof ik zit te wachten op de eerste tomaat die op mijn voorhoofd uit elkaar zal spatten. Derrie in m’n wenkbrauw. Vooral als men ook eieren onder de kippen vandaan trekken. Ik hoop natuurlijk op bloesem en glitterconfetti, maar ik zet me voor de zekerheid schrap voor de eerste tomaat. Als mensen m’n boek stom vinden, moet ik hard werken om ze te overtuigen met mijn volgende boek. Lastig hoor, van appels peren maken, of dus van rotte tomaten bloesem. Ik heb sinds het boek er is, het gevoel dat ik meer uit mezelf kan halen. Ik heb Helden en Halvegaren met liefde geschreven hoor, vergis je niet. Ik richtte me in eerste instantie op kinderen en dat schrijft heel anders. Misschien vind ik het daarom wel lastig inschatten. Als ik me puur op volwassenen had gericht, was alles anders geweest, maar daar lenen de verhalen in mijn bundel zich niet voor. Bovendien waren Middeleeuwse verhalen toegankelijk voor een breed publiek en vaak een tikje kinderlijk. Het klopt dus wel.
MarlijnBurgemeester00
Tot in de eeuwigheid
O hoor mij ratelen, de onzekerheid slaat hardnekkig toe, terwijl ik hartstikke blij ben met Helden en Halvegaren. Mede dankzij het fantastische werk van mijn grote liefde Sven. Hij maakte linoleumgravures precies in de sfeer die ik graag wilde. De sfeer die een oud sprookjesboek met zich meebrengt. Dat gevoel dat ik kreeg als papa het dikke boek met de rode kaft van de plank pakte. Voorop de wolkenvrouw, vriendelijk glimlachend in de blauwe hemel. Verhalen over prinsen, dwazen, pratende zwanen en toverdwergen. Zoveel illustraties stonden er niet in. Dat hoefde ook niet, want de verhalen kleurden je fantasie. De illustraties die erin stonden spraken tot de verbeelding en waren lieflijk, mysterieus en grimmig tegelijk. Ik aasde voor mijn bundel op die sfeer en volgens mij is dat hartstikke goed gelukt. Ik had geen andere illustraties gewild. Het is heerlijk om samen iets moois te maken. En dan ook nog eens iets dat eeuwig blijft. Hardnekkiger dan een tatoeage. Ons boek, gemaakt door hem en door mij. Ik zou er een liefdeskroniek over kunnen schrijven. Ideetje voor mijn nieuwe boek? Nee, dat niet. Stiekem ben ik daar al mee bezig. Ik verklap nog niks en ben nog lang niet klaar. Dit keer wordt het een roman.
StadstuinboekRoze wolk
Nu eerst de komende tijd mijn botte hersenen de roze wolk laten verkennen. Ik heb een boek geschreven! Potverdorie! Mijn wens is uitgekomen!
Krant01
Meer weten over mijn boek? www.heldenenhalvegaren.nl
of https://www.facebook.com/heldenenhalvegaren.

Advertisements