De camping

Het is doodstil, op het ritmische zingen van een krekel na. We staren naar de sterren die je hier zoveel beter ziet dan thuis. We hebben een fleecedeken om ons heengeslagen, want de avonden zijn fris. De silhouetten van de wilgenbomen omkaderen het wateroppervlak, waarop de maan gefragmenteerd glanst. Wat is het hier prachtig en wat is kamperen toch fijn! Kamperen01Want klungelen is leuk
Het idee is best lachwekkend. ‘Ik heb vrij, daarom wil ik geen luxe, maar wil ik klungelen’. Het is in een tent nog best een uitdaging een broek aan te trekken. Het gasstelletje werkt niet optimaal, het luchtbed is lek en de zon brandt om vijf uur ’s ochtends op het tentdoek met Sinaï-achtige omstandigheden als gevolg. Er zitten mieren in de voortent, de scheerlijnen schieten steeds los en ja hoor… ’s nachts moet je ineens plassen. Je rekt de tijd door jezelf te vertellen dat je toch echt niet zo nodig hoeft. Totdat je bijna het moment suprême bereikt. Dan ga je toch maar. Je kruipt uit je dichtgesnoerde slaapzak, stapt onhandig over je slaapgenoot die heftig heen en weer stuitert door het luchtbed dat plots een zwaartepunt mist. Je tijgert naar uitgang van de tent en stapt slaapdronken in je slippers. Roehoeeehoeets. Het tentdoek blijft tussen de rits hangen, maar uiteindelijk sta je buiten in je zijden pyjamaatje, met kippenvel op je benen. Je kijkt verstrooid rond en kiest een wilde bessenstruik waarachter je gehurkt plaatsneemt. Je gaat nu toch zeker niet helemaal naar het toilethok lopen! Kletter, kletter, kletter, wat een opluchting. Je bent klaar. Shit… Geen wc-papier. Kamperen02Lekker simpel
Kampeerfanaten maken zich gelukkig niet zo druk om bovenstaande kampeertaferelen. Je laat thuis juist alles achter. Even geen ruime kamers, luxe keukens en technologische hoogstandjes. Back to nature. Samen op een matje, het knusse getik van een zomers buitje, kaarslicht, verse croissants, voeten in het gras. Weg van je dagelijkse routine en uit je huiselijke omgeving. Al heb ik met kamperen toch wel twee eisen:
1. De natuur voert de boventoon. Geen aangeharkte symmetrische kampeervakken, maar hoog gras, heuvels, bloemen, water en wilde bomen.
2. Ja, ik ben een jonge bejaarde. Ik houd van rustige campings, zonder toeters en bellen. Geen clownparades in de ochtend of tetterende aerobicsinstructrices.

De naakte eenvoud
Sommige mensen kamperen naakt. Met hun blote billen achter de barbecue. Dan zijn ze pas écht in de natuur. Zand in de spleet, verbrande tepels, heerlijk! Het scheelt heel wat kofferruimte, heus waar.

Tv hollee hollee
Piep piep piep piep. Mensen breken hun tenten af, want de achteruitrijdende torenflat past er niet langs. Het is een nog een heel gedoe de camper subtiel in beweging te krijgen. Er hangt namelijk nog een cabriolet aan de trekhaak. Met een afstandsbediening manoeuvreert de eigenaar het gevaarte naar de gewenste plek. Zo! Die staat. Nu de satelliet nog installeren, de televisie aansluiten en de frituurpan verhitten. Airco aan en genieten maar! Het is immers bijna 20:30 uur, dan begint Sterren kamperen op het ijs.

Feest in de tent
En dan heb je natuurlijk ook nog de vele ‘zuipcampings’, waar troepjes jongeren samenscholen voor een wonderlijke hoeveelheid pils. ’s Avonds snellen ze opgetut en wel naar de campingdiscotheek waar het feest tot in de late uurtjes doorgaat. De jongens delen vakantiezoentjes uit en de meisjes blozen. Of andersom.

Hoera, hoera, hoera!
Ach, ik kan hier nog uren over schrijven. Je hebt ook tenten met onzichtbare eigenaren. Er staat al weken een tent op het terrein, maar de kampeerders zijn nergens te bekennen. Er zijn fietsfanaten die ’s ochtends om zes uur klaar staan voor een nieuwe plaatselijke wielerronde. Je hebt kampeerders die altijd klagen over muggen, zand in de tent, oncomfortabele stoeltjes en vochtige binnententen. Kampeerders die hun tijd vullen met het lezen van stapels boeken. Glimlachend, met een kopje koffie in de ene hand en een bestseller in de andere. Of je nu kampeert in een tentje, een caravan of luxe camper. Of je nu houdt van kleren, geen kleren of speciale kampeeroutfits. Of je nu graag spelletjes speelt, het op een drinken zet of juist seniorengedrag vertoont. Kamperen (met mooi weer) is gewoon fantastisch. Ik wens hierbij iedereen die nog gaat ontzettend veel plezier! Kamperen03

Advertisements

De kitten

Wollig en bol? Check. Roze voetkussentjes? Check. Grote driehoekvormige oren? Check. Lullig staartje? Check. Check. Check. Alles zit erop en eraan. We hebben kittens, twee stuks, genaamd Pushkin (poes-jkin) en Château (chat-eau). Het is één groot feest in huis. Of één grote ravage, het is maar net hoe je het bekijkt. Veel Nederlandse gezinnen zullen hetzelfde festijn ervaren. Het is weer kittentijd: de asielen bieden, zoals ieder jaar, weer honderden kittens onderdak.
ChateauPushkin4
Kitten numero 1
Twaalf jaar geleden stond ik voor het eerst oog in oog met een eigen kitten. Zijn naam was Gijs. Hij groeide op met hond Hera en ging zijn eigen gang. Althans dat denk ik, want ondanks dat hij ongelooflijk aandoenlijk was (tot zijn laatste levensdag), heb ik niet zoveel herinneringen aan zijn kittentijd. Behalve dat ik per se wilde dat hij op bed sliep, maar dat hij dan voortdurend mijn voeten aanviel. Op schooldagen zat ik rond zes uur ’s ochtends in kleermakerszit voor de spiegel op de overloop om me op te maken. Dan nestelde Gijs zich spinnend op mijn schoot en vond ik het iedere dag weer zielig dat ik moest opstaan om me naar school te haasten. Verder weet ik nog wel dat hij altijd vanaf de tafel met Hera speelde. Dat zij tien keer zo groot was, maakte niets uit.

Gijs

Gijs

Kittens numero 2 en 3
Ik maak de kittentijd van Pushkin en Château veel bewuster mee. Het zijn twee Achterhoekse zusjes die als twee wervelwinden door ons huis stuiven. Met als motto: alles is leuk! Spelen met pluchen muisjes is leuk, maar met pennen, usb-sticks, haarelastiekjes en tampons spelen is minstens net zo leuk. Graven in de kattenbak is leuk, maar graven in de waterbak en in de plantenpotten is nog veel leuker. Wiebelende voeten, losse veters, haarlokken, oorbellen, wimpers, stoelpoten en glaasjes melk maken het leven nog een stukje mooier. Rennen, springen, hobbelen, rollen; de kittens hebben het er maar druk mee. Zo nu en dan valt het duo plots als een blok in slaap. Met hun neusjes in elkaars vacht, pootjes verstrengeld en staartjes verstopt tussen onherkenbare pluizige ledenmaten.

Pushkin

Pushkin

Château

Château

Zwerfkatten
Ik ben natuurlijk hartstikke blij met onze twee Achterhoekse aanwinstjes, maar ik zou Marlijn niet zijn als ik het zwerfkattenprobleem niet aankaartte. In Nederland leven duizenden (lees: duizenden duizenden) thuisloze katten die zich levenslustig op het nageslacht storten. Met het jaarlijkse kittenoverschot als resultaat. Dierenasielen barsten uit hun voegen en wijkbewoners klagen over oorverdovende nachtelijke miauwpartijen en over het ongegeneerde vuilnisvreten. Toch komen die zwerfkatten niet zomaar op straat terecht. Mensen verhuizen en vertrouwen hun kat te snel de nieuwe buurten toe. Andere mensen raken uitgekeken op Minoes of Tijger en sluiten de deur voor hun voormalige kattenfamilie. Ongecastreerde katers gooien hun charmes in de strijd bij ongestereliseerde poezen. Stray Animal Foundation Platform bracht begin mei een rapport uit waarin de huidige status van het zwerfkattenprobleem wordt beschreven en waarin oplossingen zijn vermeld. Daarin staat onder andere dat mensen vaak te snel een kat aanschaffen. Een kat is goedkoop, maar dat iemand vervolgens tien, twintig jaar vastzit aan zijn nieuwe familielid dringt kennelijk niet altijd door.
ChateauPushkin2Twee leventjes lang
Ik hoop in elk geval dat Pushkin en Château wél een volwaardig leven bij ons gaan leiden en ik hoop dat ze minimaal 20 jaar worden. En dan nu het hypocriete gedeelte van mijn blog: ik heb mijn kittens niet uit het asiel gehaald. Dat had ik eigenlijk wel moeten doen. Nou ja, ook Pushkin en Château zochten naar een thuis en die hebben ze gevonden. Ze maken me dolgelukkig en ik hen hopelijk ook.

ChateauPushkin3ChateauPushkin1