De Champagne

Afgelopen zaterdag proefde ik zes verschillende topchampagnes van champagneproeverij.nl. Dat was volstrekt geen straf. Decadent? Nee, ik had dat nette jasje prima thuis kunnen laten. Lekker? Ja! Potverdorie!

Blije zintuigen
Mijn zintuigen liepen achter. Ik schrijf regelmatig blogs over Champagne en weet inmiddels genoeg over de historie, het maakproces en de verschillende druivensoorten. Ik drink verder nooit Champagne. Eigenlijk alleen met oud en nieuw. Ik heb afgelopen zaterdag geleerd dat het zonde is mousserende wijn (zoals Champagne) alleen voor bijzondere gelegenheden te bewaren. Het gaat om steengoede flessen die wel wat vaker op tafel mogen staan. Zo werd mij op het hart gedrukt. Je hoorde mij niet klagen hoor, ik heb al mijn glaasjes braaf leeggedronken (om van de bijbehorende hapjes nog maar niet te spreken, mjam). De Egly-Ouriet Grand Cru en De Venoge 2004 waren mijn favorieten. Ik krabbelde op mijn kladpapiertje: “hier krijg ik speeksel van”  en ” fijn, dat hout” (en nog wat ‘saaie’ opmerkingen: “vol van smaak”, “een champagne met body” etc.).
Jammergenoeg heb ik een dure smaak… Er hing een prijskaartje aan, precies bij deze twee flessen.

Zes Champagneflessen Rasechte verteller
De Champagnes waren verrukkelijk, maar ook onze sfeermaker Ton zorgde voor een fijne middag. Een authentieke verhalenverteller met een zuivere basstem. We hingen aan zijn lippen (al klinkt dat bijzonder onprettig, dat hangen aan zo’n lip). Hij vertelde wat achtergrondinformatie over de zes flessen, maar hij bracht het als sprookjes. Met literaire volzinnen en taferelen die direct tot de verbeelding spreken. Hij vertelde zo gepassioneerd dat z’n bril steeds iets van z’n neus afgleed. Als ik een bril op had gehad, zou die ook steeds van mijn neus gegleden zijn, zo graag luisterde ik naar zijn verhalen. Fijn dat sommige mensen zulke talentvolle verhalenvertellers zijn.

Op de gastenlijst
Het mooie was dat de tafel niet omringd werd door alleen maar hoge piefen en rijke paffen. Een bont gezelschap, van rasechte, blaffende Amsterdammers tot stille genieters die een nieuwe Champagnesoort aan de menukaart van hun bistro willen toevoegen. Grappig om plots een groep te vormen met mensen die je normaal nooit samen tegen zou komen.

De kroonkurk
Dan nog een leuk weetje om deze blog af te sluiten. Wie een kroonkurk voorzichtig van de fles wil krijgen (zonder teveel bubbels te verliezen), draait niet als een malle aan de kurk, maar draait aan de onderkant van de fles.

Een geweldige middag die ik niet had willen missen. Proost! En bedankt champagneproeverij.nl :).

Advertisements