De Spookboerderij

Ik woonde ruim tien jaar in Eerbeek. Als papa mij naar moderne dans bracht in Zutphen, passeerden we het spookhuis, net voorbij Brummen. Een verlaten boerderij waar mysterieuze verhalen over bestonden. Eén ding was zeker. Je moest daar niet blijven ronddwalen. Deze week kwam mij verrassend nieuws ter oren.

Het verhaal
Een eeuw geleden hing de bewoner zichzelf op aan de oude eik, die nog altijd een paar meter van de boerderij afstaat. Een boer die het leven niet meer zag zitten. Zijn zoons zouden zichzelf ook van het leven hebben beroofd, aan diezelfde eik. Een ander verhaal luidt dat een boeren zoon met een meisje uit het dorp wilde trouwen. Vader vond het echter geen match en verbood de liefde. De zoon gaf zijn leven op en hing zichzelf op aan de oude eik. Tot groot verdriet van de familie, die de boerderij verliet.
Spookboerderij01Nieuwe bewoners
Sindsdien vluchtten alle nieuwe bewoners. Door morbide geluiden die hen achtervolgden en omdat meubelstukken en prullaria steeds van plek wisselden. Er leefde een bolwerk van klopgeesten en oude zielen die geen rust wisten te vinden. Dat alles door het tragische lot van de overleden boer.

Kamperen
Mijn nichtje en ik vonden het wel spannend. We wilden er graag een nachtje kamperen. We zagen het helemaal zitten. Matje mee en bewapend met zaklampen. Wij zouden dat spook weleens even ontmoeten. Dat leek mijn ouders echter niet zo’n goed idee. Niet vanwege de dwalende ongein, maar omdat twee meisjes tussen de tien en dertien jaar in een oude boerderij buiten het dorp niets te zoeken hadden. Achteraf hadden wij ongetwijfeld in onze broek gepist.

Zoete koek
De buren stalden al een tijdje hun koeien in de oude boerderij. Koeien geloven niet in spoken. Maar ook voor koeien bleek het lot fataal. Een grote brand verwoestte de boerderij. Rust in vrede, zwart-witte vrienden. Dat bracht iemand anno 2013 op een idee. De spookboerderij veranderde vanaf toen volledig van imago. De man kocht het pand op, liet het slopen en bouwde er op de fundamenten een nieuwe boerderij. Niet om in te wonen, maar om er pannenkoeken in te verkopen. Het resultaat: Pannenkoekenhuis De Reuvershoeve. Op de website staat een pittoresk kiekje vanonder die oude eik. De eens zo lugubere boom, staat nu sierlijk in de tuin. Voor de kleintjes is er een kinderboerderij en iedereen is er welkom op feesten en partijen. En zo verandert een horrorverhaal in een zoete bedoening.

Feestbeest
Over spoken heb ik niemand nog gehoord. Waarschijnlijk houdt die oude boer wel van een feestje.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s