Het Doosje

Zou het niet fijn zijn als we de wereld soms echt eventjes in een doosje konden doen? Ons eigen doosje, dat we af en toe even open doen. Waarin we onze schatten zien schitteren.

Ik moet gelukkig zijn
Het spreekwoord ‘hij doet de wereld in een doosje’ refereert naar iemand die gelukkig is. Iemand die alles heeft wat zijn hartje begeert. Ik vind het een prachtig spreekwoord. Logisch, geluk is iets positiefs. Al heeft iedereen tegenwoordig een mening over het woord ‘geluk’. Wordt geluk ons tegenwoordig opgedrongen? Raken we door de almaar stijgende gelukseisen overspannen? Zijn wij ultiem gelukkig in vergelijking met een arme boer uit India? Ik heb besloten me niet meer zo bezig te houden met de betekenis van het woord ‘geluk’. Het is maar een woord.

Het doosje
Wat mij meer intrigeert is het ‘doosje’. Enerzijds omdat het veilig en knus klinkt. De wereld zoals jij haar wilt in je eigen doosje. Anderzijds omdat uiteindelijk iedereen een eigen doosje heeft. Soms ligt dat doosje te versloffen. En uiteindelijk koester je het (hopelijk) weer. De één vindt dat we allemaal hetzelfde zijn en de ander vindt ieder mens uniek. Ik denk gewoon dat iedereen een eigen beeld heeft bij zijn of haar persoonlijke doosje. De één heeft een doosje bezaaid met diamanten. De andere volstaat met een eikenhouten doosje. Sommige doosjes worden met de hand beschilderd en sommige doosjes grofweg afgelakt. Doosjes van papier, doosjes van kunststof, doosjes van hout. Het kan allemaal.

De kijkdoos
Ik moet toch denken aan een kijkdoos. Het maken van een kijkdoos maakte altijd veel in mij los. Ik sprokkelde mos, kastanjes, takjes en blaadjes bij elkaar. Ik snuffelde met mijn natte laarzen tussen de bomen en de paddenstoelen. En ik koos zorgvuldig wat ik mooi vond. Die kijkdoos zou schitterend worden! Ondertussen zat ik met mijn gedachten tussen de kabouters en de konijnen. Het wereldje waar minikopjes thee werden geschonken en waar eikeldopjes als hoed fungeerden. Als ik dan uiteindelijk mijn schoenendoos inrichtte zag ik precies hoe alles eruit zag. Maar als de deksel weer op de doos geplaatst werd en ik slechts door een klein gaatje naar binnen staarde, zag alles er anders uit. Alsof ik stiekem bij iemand naar binnen keek, terwijl ik het zelf gecreëerd had. Heerlijk!
kijkdoos+nacht+van+de+nacht+1
Pandora en ik
Ik ben nieuwsgierig aangelegd, maar voel me na het schrijven van bovenstaande (ietwat zweverige) woorden plots persoonlijk verbonden met Pandora. Het is zo verleidelijk, maar laten we de deksel gewoon wat vaker op het doosje houden. We hoeven ons geluk niet per se te plannen. Het is veel spannender af en toe door een gaatje te turen. Het woord ‘geluk’ zal sowieso nooit zoveel inhouden als het moment zelf, waarop je van binnen zoveel voelt en beleeft of juist zo heerlijk weinig. Dat moment koesteren we wel voor eeuwig in dat doosje van ons. Oké, genoeg gezwetst. Ik ga nu slapen, daar word ik erg ‘gelukkig’ van. En ik moet ook niet overdrijven. Als ik het woord ‘gelukkig’ van mezelf niet meer mag definiëren, kan ik deze blog wel opheffen. Ik denk dat ik binnenkort met mijn neefjes en nichtjes maar weer eens een kijkdoos moet maken. Welterusten!

One thought on “Het Doosje

  1. Wat een heerlijk verhaal Marlijn. Geluk zit meestal niet in het materiële, maar in de beleving. Mijn geluksmoment was vanavond toen na een treinreis van 2, 5 uur in het donker, mijn oudste kleindochter heel hard OMA gilde en op me af kwam rennen op het perron. Dat moment stop ik in een doosje!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s