De Sint

De tien minuten voordat zwarte Piet zich op Sinterklaasavond kenbaar maakte, waren het ergst; een verontrustend en vreugdevol moment. Papa had de kaarsen in de kroonluchter aangestoken (dat gebeurde alleen op bijzondere dagen), de salontafel werd aan de kant geschoven en alle stoelen stonden in een kring. Een zucht van verlichting galmde door de kamer, gedichten waren op het nippertje op papier gekrabbeld. De ontstane leegte op het tapijt was veelbelovend, hopelijk kwamen daar straks gevulde juten zakken staan. Op de achtergrond zong een braaf kinderkoor Sinterklaasliedjes, maar werd overstemd door mijn broers die grinnikten over zaken die ik niet begreep of meekreeg op dit spannende moment. Wat was ik zenuwachtig! Mijn onrust werd uiteraard opgemerkt en gevoed, volgens mijn broers zou ik heus geen cadeaus krijgen dit jaar. Wat als ze gelijk hadden? Wat als Sinterklaas ons huis oversloeg? Mama keek op haar horloge (zou de buurman de afspraak zijn vergeten?) Het idee dat zwarte Piet ieder moment op de ruit achter mij zou kunnen kloppen was ronduit beangstigend. Anderzijds zouden we dan wel beloond worden.

081130_15080_remote_1996507335_1999999607_schoen_zetten

Gelukkig vergat de Sint ons nooit… en ik hem ook niet. Ik ben één van die mensen die eeuwig fan blijft van’t oude heertje. Heerlijk kneuterig, huiselijk en fijn dat de mensen die ik lief vind elkaar extra aandacht geven. Tot ongenoegen van mijn vriend ligt ons hele huis onder de glitters en crêpepapierresten, de ene surprise na de andere wordt in elkaar geknutseld. Dichten is nooit mijn sterkste punt geweest, dat gedwongen gedoe met die A-B-A-B of A-B-B-A of andere A-B combinaties. Aan de C waag ik me niet…

Ieder jaar sta ik weer versteld van dezelfde discussies die hun ronde door het land weer doen. “Racisme!”, “Sinterklaas is een leugen!” “Commerciële bende!” Ik heb dit jaar besloten dergelijke uitspraken geen ruimte te geven. Er is niks mis met een avondje kroelen om het haardvuur. Warme chocolademelk, worstenbroodjes en echte marsepijn. We prijzen elkaar de hemel in, plagen en bemoedigen; een prachtige traditie als je het mij vraagt.

2 thoughts on “De Sint

  1. We hebben het net gevierd met kinderen en kleinkinderen. Geweldig. Sinterklaas moet blijven bestaan. Alleen al om die lichtjes in de ogen van de kinderen te zien. En de rode wangen en de plakkerige bekkies van de te grote chocoladeletters. Op bed met alle gekregen kadootjes naast en onder het kussen. Nog geen tien tellen en ze slapen. Dromend over Sinterklaas.
    Lieve groetjes van Paula

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s